Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2007

Καλό σου ταξίδι...




Γαλάζια και γυάλινα τα όνειρα μου
σε κόκκινο φόντο απ τη ματωμένη καρδιά
παρελθόντος θύμησες ταράζουν τα γαλήνια,
καθάρια νερά μου και όμως είμασταν τότε ακόμη παιδιά.

Έφυγες φορώντας τα χαρτονένια φτερά σου
στης μαύρης σιωπής τη νυχτερινή σιγαλιά
στερώντας με να δώ τα τρελά ονειρά σου
να γίνονται ένα με της ζωής τη φωτιά.

Αντίο λοιπόν και καλό σου ταξίδι
θα λέω για πάντα στις χρονιές που κυλούν
θα είσαι για πάντα στο λαιμό μου στολίδι
που θα φέρω μαζί μου ως οι ουρανοί να χαθούν.


* Ένα ποιήμα που έγραψα κάποτε
για μια ψυχή που χάθηκε τόσο άδικα...





6 σχόλια:

bluesmartoulis είπε...

Συγκινήθηκα πάρα πολύ.
Υπέροχο.
Θα μου επιτρέψεις να το αφιερώσω - μέσα απ΄το μπλόγκ σου - στον φίλο μου τον Δημήτρη που χάθηκε τόσο απρόσμενα και άδικα?

spirit είπε...

Φυσικά Σμαρτούλα μου.

Θα είναι μεγάλη μου τιμή...

bluesmartoulis είπε...

Θα του το στείλεις εκεί επάνω, πνεύμα?

spirit είπε...

To έκανα ήδη Σμαρτούλα μου...

Natalia είπε...

Πάρα πολύ όμορφο....

spirit είπε...

Με τιμά που σου άρεσε Ναταλία μου.