Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2007

Αγκάθια...




-Γιατί μαμά τα τριαντάφυλλα έχουν αγκάθια;

-Γιατί ματάκια μου, πρέπει να προστατέψουν την

ομορφιά τους απο κάθε τι θα μπορούσε
να τα βλάψει.

-Μα μαμά, μόνο τους ανθρώπους βλέπω να τα

κόβουν και τα τοποθετούν σε μεγάλα κρυστάλινα
βάζα για να ομορφαίνουν το τραπέζι του
σπιτιού τους.

-Ναι καρδούλα μου , από αυτό ακριβώς προσπαθούν
να προστατευτούν. Η θέση τους δεν είναι στα

τραπέζια, μα στον κάμπο εκέι που ελεύθερα τη
μοιράζουν σε όσους αξίζει να τη δουν...

"The rose has thorns only for those who

would gather it."

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2007

Time Machine



We all have our time machines,
don't we...

Those that take us back
are memories

and those that carry us forward,
are dreams.


..Let us remember these words ,
whenever we wish we could travel through time.

Σάββατο, 10 Νοεμβρίου 2007

Archangel



Με ένα μεγάλο ποτήρι γεμάτο νερό,
πλάι στο προσκεφάλι μου και απόψε
σε αναζητώ. Έλα, σβήσε την δίψα σου
και άκουσε με. Συ που ποτέ δεν με
άφησες έρμαιο στους κινδύνους της ζωής,
ακόμη και τότε που πίστευα πως ήσαν
όλα χαμένα...

* "Άγγελε μου, αν κατέβεις προς τη γη,
θέλω να 'ρθεις να μιλήσουμε μαζί.
Περιμένω να μου δώσεις συμβουλή,
πως να γιάνω μιά καρδιά που αιμορραγεί.

Άγγελε μου, έχει αγιάτρευτη πληγή,
από θαύμα είναι ακόμα ζωντανή.
Έχει τραύμα βαθύ κι η λεπίδα η κοφτερή,
δηλητήριο είχε και έρωτα πολύ.

Άγγελε μου, μία χάρη σου ζητώ
στ' όνειρο μου, λύση στο αίνιγμα να βρω.
Την καρδιά μου γιάτρεψε την αν μπορείς,
με ένα δάκρυ απ' τα βάθη της ψυχής.

Και αν τη σώσεις θα σου τάξω προσευχή,
στον Θεό μου, να σου δώσει την ευχή.
Για να γίνεις των Αγγέλων Διοικητής
και ένα θρόνο στον παράδεισο να βρεις..."

Σε ευχαριστώ.


*Άγγελε μου-Παναγιώτης Ψάλτης

Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2007

Ψεγάδια...



Η ομορφιά κρύβεται στα καθημερινά ψεγάδια της.
Στις μικρές ή μεγάλες ατέλειες που ανακαλύπτουμε,
κάτι αγουροξυπνημένα πρωινά μπροστά στον καθρέπτη.

Στα "λάθη" που με ευκολία καταλογίζουμε στη φύση.
Σε κάθε τι που ευχαρίστως θα αλλοιώναμε πάνω μας.
Σε όλα όσα προσευχόμαστε να ήσαν διαφορετικά ,
μα "ο άσπλαχνος Θεός" αρνήθηκε να μας δώσει.

Γιατί όλα τα παραπάνω μας κάνουν ανθρώπους,
αληθινούς και ζωντανούς. Όλα αυτά μας κάνουν
να ξεχωρίζουμε απο τις πλαστικές κούκλες που
εκθέτουν άψυχα τον ευατό τους μέσα απο μια
βιτρίνα.

Γιατί Αυτός τα πάντα με σοφία εποίησε και μας έδωσε
το ποιό όμορφο δώρο, μας έκανε μοναδικούς σπάζοντας
κάθε καλούπι και η πραγματική ομορφιά δεν μπαίνει σε
καλούπια... είναι μοναδική!