Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2008

Κλεψύδρα...



Βλέπει το ίδιο όνειρο.
Κάθε βράδυ...

Όσο και αν προσπαθεί να μην κοιμηθεί,
εκείνο πάντα τη βρίσκει.

Εκείνος πνίγεται στην προσπάθεια
του να τη σώσει.
Κάθε φορά...

Τον βλέπει να βυθίζεται στα παγωμένα
νερά της λίμνης, πάντα με εκείνο το τόσο
συγκαταβατικό βλέμμα, σαν να της λέει
"Μην φοβάσαι μωρό μου
κανείς δεν θα σε κατηγορήσει,
θα πούμε πως εγώ έφταιγα."
Όπως πάντα...

Εκείνη αγκιστρωμένη πάνω του πασχίζει
να επιπλεύσει και όσο γλυστράει τόσο τον
σπρώχνει πιο βαθιά. Δεν διαμαρτύρεται,
υπομένει , πάντα με χαμόγελο,
πάντα δυνατός.

Με μεγάλο κόπο φτάνει στην όχθη,
γαντζώνεται , σκαρφαλώνει.
Επιτέλους γλύτωσε!
Ναι! δεν κινδυνεύει πια.
Αγαλλίαση...

Ξάφνου γυρίζει μα δεν τον βλέπει.
Τον αναζητά, φωνάζει προς τη λίμνη
τρομαγμένη, μα τίποτα δεν θα συμβεί.
Αυτός χάνεται και αυτό το βράδυ.
Εκείνη μένει ολομόναχη ,
χωρίς το στήριγμά της,
χωρίς άλλοθι...

Η ίδια κλεψύδρα
Κάθε βράδυ...

13 σχόλια:

oneirosineparmenh είπε...

με τρόμαξες πνεύμα...φαντάστηκα υπερβολικά καλά αυτόν τον εφιάλτη...

Roadartist είπε...

Με αγχώνουνε πάρα πολύ οι κλεψύδρες....μπορούμε να τις σπάσουμε όλες τώρα???!!

Axis Mundi είπε...

Θα συμφωνήσω κι εγώ με την καλλιτέχνιδα του δρόμου αλλά θα προσθέσω επίσης πως ήταν πανέμορφο κείμενο!

karyatida είπε...

συμβολικό ως όνειρο...

θυσία

ναι

αλλά το πνεύμα του;

υπάρχει!

κάθε βράδυ.



πολύ όμορφο :)

rip1708 είπε...

"ονειρο ητανε.."μου αρεσουν πολυ οι κλεψυδρες και ας μισω τον χρονο..πολυ ομορφη ιστορια..

blue είπε...

popo...agxos..kai giati ..na mhn pianete apo ton idio ths ton euato?einai ena lathos pou kanoume oloi mas...
filia pneuma..kalhmera

πνευμα είπε...

Ονειροσυνεπαρμένη, Όλοι μας τρομάζουμε σαν μας "αγγίξει" ένας εφιάλτης είναι απλά ανθρώπινο.Είναι όμως ένα όνειρο που παύει να υπάρχει το πρωί. Τους "ζωντανούς" εφιάλτες να φοβάσαι...

Roadartist, Ακόμη και αν τις σπάσουμε η άμμος ποτέ δεν θα πάψει να κυλά...

Κοσμικέ άξονα,Όπως είπα και στην Roadartist θα συνεχίσει να κυλά ακόμα και έξω απο το γυαλί της κλεψύδρας. Σε ευχαριστώ

Καρυάτιδα , Χαίρομαι που το πήγες εκεί."θα υπάρχει κάθε βράδυ!"...πράγματι.

Ευχαριστώ

Rip 1708, Ναι όνειρο...
Ίσως οι "κλεψύδρες" να είναι διαφορετικές στον μακρυνό σου πλανήτη.:-)
Όπως και να είναι όμως ο χρόνος είναι αμείλικτος και όλοι μας τον μισούμε για αυτό.

Σε ευχαριστώ και καλως ήλθες.

Blue, Ένα απο τα μεγαλύτερα μας λάθη.Απο τον ευατό μας ξεκινάνε όλοι μας οι φόβοι...τις περισσότερες φορές

Φιλιά και καλημέρες.

roadartist είπε...

ωχ..........δεν παίζεσαι :)

rip1708 είπε...

στον πλανητη μου οι κλεψυδρες δεν μετρανε χρονο αλλα ονειρα..μου αρεσει παρα πολυ εδω..οποτε εχω χρονο περναω και σε επισκεφτομαι..αληθεια μπορεις να πεταξεις?

bluesmartoulis είπε...

Το΄χω διαβάσει πάρα πολλές φορές. Και πάντα στο μυαλό μου έρχεται: Μήπως το όνειρο αυτό σημαίνει ότι δεν χρειάζεται πιά στήριγμα κι άλλοθι?
Σε φιλώ

πνευμα είπε...

Roadartist , :-)

Rip1708, Είναι όμορφο να μπορείς να μετράς τη ζωή σου με ελπιδοφόρα όνειρα και όχι με τον ψυχοφθόρο χρόνο...έστω και για λίγο

Χαίρομαι που σου αρέσει εδώ και σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

Σμαρτούλα μου, Σα να διάβασες τη σκέψη μου...και εγώ πιστεύω πως το μόνο που χρειάζεται είναι να πιστέψει στον εαυτό της.

Την καλησπέρα μου

kat. είπε...

πάντα με χαμόγελο,
πάντα δυνατός!

τίποτα πιο αισιόδοξο..

πνευμα είπε...

Αυτό ήταν και το μήνυμα του ονείρου. Μα δεν μιλούσε για τη δική του δύναμη αλλά για τη δική της...