Σάββατο, 26 Σεπτεμβρίου 2009

The Last Unicorn



When the last eagle flies,
over the last crumbling mountain
αnd the last lion roars,
at the last dusty fountain.

In the shadow of the forest
though she may be old and worn,
they will stare unbelieving
at the last unicorn.


When the first breath of winter,
through the flowers is icing.
and you look to the north
and a pale moon is rising

and it seems like all is dying
and would leave the world to mourn,
in the distance hear the laughter
of the last unicorn



When the last moon is cast,
over the last star of morning
and the future has passed
without even a last desperate warning.

Then look into the sky,
where through the clouds a path is torn,
look and see her how she sparkles
it's the last unicorn...

Παρασκευή, 11 Σεπτεμβρίου 2009

Inner Decay



Φθονερά λόγια σπρώχνονται μανιασμένα
να διαβρώσουν το είναι σου,
όπως η εκκολαπτόμενη λάβα
οργισμένου ηφαιστείου.
Ήχοι στριγκοί ξέχειλοι από βδελυρό οξύ,
που αποσαθρώνουν κάθε οικειότητα.

Η κρίση σου που κάποτε φάνταζε
απόρθητη, τώρα κείτεται σα μιαρό
ερείπιο, ενός από καιρό διεστραμμένου
έρωτα. Μια μολυσμένη ανάμνηση του
υπέροχου εγώ σου.

Ομίχλη ξετυλίγεται σε κάθε παραίσθηση
και είδωλα απατηλά πυροδοτούν
το μένος σου ενάντια σε όσα κάποτε
κοιτούσες με λατρεία.
Μοιάζεις πλέον με χολή να ραίνεις
τις σπονδές σου

Φυλακισμένη στη γυάλινη σφαίρα
μιας αλήθειας λεπρής, κομματιάζεις
γοργά την λειψή ανθρωπιά σου.
Στο γεμάτο σκιές εφιάλτη που
σκόπιμα αποσιώπησες, η εσωτερική σου
αποσύνθεση αποθανατίζεται με πάταγο…