Πέμπτη, 11 Νοεμβρίου 2010

Ελεγεία για μια αγάπη






















Ακολούθησα τα χνάρια του πάνω στην άμμο.
Ήταν χειμώνας και η θάλασσα ήταν άγρια όπως
και τα συναισθήματα μου. Τα είχα με τον εαυτό μου,
τι στο διάολο με είχε ωθήσει να έρθω μέχρι εδώ?
Γιατί δέχτηκα να τον δω έπειτα από αυτό που μου
είχε κάνει?

Άναψα ένα τσιγάρο προσπαθώντας να διώξω όσα
στροβιλίζονταν μέσα στο κεφάλι μου και τον πλησίασα
με βλέμμα παγωμένο και αδιάφορο. Το δυνατό αγέρι
ανακάτευε τα μαλλιά μου και με παρέσερνε κάνοντας
με να περπατώ σαν μεθυσμένη. Σκόπευα να του πω ότι
τελειώσαμε , ότι δεν θα ήθελα ποτέ να με ενοχλήσει ξανά .

Μα όταν τον είδα να κάθεται σε εκείνο το παγκάκι ,που
συναντηθήκαμε για πρώτη φορά ,με μάτια βουρκωμένα
έσφιξε η καρδιά μου. Συνειδητοποίησα πόσο πολύ τον
είχα αγαπήσει ,ο εγωισμός μου όμως και η αξιοπρέπεια
μου δεν έπρεπε να καταρρακωθούν. Όχι πάντα ήμουν
περήφανη γυναίκα και περήφανα θα έφευγα.

Σηκώθηκε αργά σχεδόν νωχελικά λες και προσπαθούσε
να αντιληφθεί την κατάσταση να βρει τον τρόπο που θα
τον συγχωρούσα και θα έπεφτα ξανά στην αγκαλιά του.
Στάθηκα απέναντι του ακίνητη και αμίλητη ενώ μέσα
μου κραυγές πόνου προσπαθούσαν να βρουν διέξοδο
απ' τα χείλη μου..από κάθε πόρο του κορμιού μου.

Ανασκίρτησα καθώς τύλιξε άξαφνα τα χέρια του γύρω μου ,
ήθελα να τον χαστουκίσω να τον απομακρύνω από το
σώμα μου. Μα αντί για αυτό ξεστόμισα οργισμένα
το αδιανόητο. "Σε μισώ τόσο πολύ που θέλω να μείνω
για πάντα στην αγκαλιά σου”. Τρελάθηκα με τον εαυτό μου.
Τι είχα πει μόλις? Τι στη οργή του είχα πει?.
Με έσφιξε δυνατά ενώ τα δάκρυα του είχαν φθάσει
στα χείλη του.Πόσο ήθελα τώρα να τα φιλήσω.
Πόσο ήθελα να χαθώ για πάντα στο άγγιγμα του.
Ντράπηκα τόσο που έμεινα έτσι άβουλη, προδίδοντας
τα πάντα.Τότε όμως κατάλαβα τη δύναμη της αγάπης.
Εκείνη τη δύναμη που ξέρει συγχωρεί ακόμη και τα
τραγικότερα λάθη.

Τα κορμιά μας μπλέχτηκαν χωρίς να λογαριάζουμε το κρύο.
Κάθε μου κύτταρο αποζητούσε τα χάδια του , ένα νεκρό σώμα
που ζωντάνευε ξανά με κάθε του άγγιγμα.
Ακόμη και σήμερα αναρωτιέμαι πως φθάσαμε να κάνουμε
έρωτα ανάμεσα στα τόσα ερωτηματικά μας... και ήταν ο πιο
δυνατός έρωτας που είχαμε κάνει στα τόσα χρόνια.
Απορώ πως συγχώρεσα έστω και στιγμιαία εκείνο το φιλί ,
τα τόσα χάδια που έδινε σε εκείνη, χωρίς ενοχές
προδίδοντας τα όσα είχαμε ζήσει. Δεν τον ξαναείδα ποτέ…


Whitelighter

8 σχόλια:

Roadartist είπε...

Καλησπέρα.. καλώς μας ξαναγράφεις..

ΝΑΪΑΔΑ είπε...

.........
η καρδια μου χτυπουσε δυνατα οταν διαβαζα τα κοκκιμα γραμματα...
καπου με εβρισκα...καπου με εχανα...
καπου ηθελα να ουρλιαξω...
καπου ενιωθα την αδυναμια των ανθρωπων και την αγαπη που κυριευει τα παντα...

μα δεν τον ξαναειδε ποτε...


σε φιλω πνευμα!!!

Sweet truth! είπε...

Χάθηκα και γω μέσα στις λέξεις, όπως καιρό τώρα είχα να κάνω...
και ήθελα και γω τόσο πολύ να του συγχωρήσει κάθε ατόπημα, ακόμη και αν πονούσε στη θύμησή του, και να μείνουν έτσι για πάντα αγκαλιασμένοι... αχ πόσο όμορφη είναι εκείνη η αγκαλιά...

Σε φιλώ γλυκά, μου έλειψες!!

bluesmartoulis είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=fiYbeBK1qYc

No other comment!
Love you!

~k.a.k.i.a-p.~ είπε...

Το τόσο κόκκινο τον συγχωρεσε....
οχι εσυ...

η καρδιά δεναντεχει την Ιδεα της μοιρασιας του Ερωτά της..
στο Παθος της ειναι αλλαζόνας....
Τα θελει ΟΛΑ...
και πιο πολλά μονο δικά της..

Η καρδιά σε απειρες μετεμψυχωσεις ΔΕ συγχωρεί...

το κοκκινο του Ερωτα συγχωρει..
η αδυναμία επαφης συγχωρεί...
η αναγκη διεισδυσης συγχωρει...

Η καρδιά Ποτέ...

πιστεψε με...
και αν μετα ακουστεί το σ'αγαπω..
πλέον δεν το λεει η καρδια... μα τα χείλη απλά το ψελλίζουν καθως η καρδιά ματωνει...και ματωνει...και ματωνει....

και γραφει κατακοκκινα κειμενα..
σαν αυτη την ελεγεία που διατυπωσες .....

Τα φιλιά μου.....τραυματα που φερει η καρδιά μου.....

Sweet truth! είπε...

Θέλησα να αλλάξω τη διεύθυνση του blog μου και ύστερα μετά λύπης μου παρατήρησα πως δεν μπορούσε κανείς να εισέλθει...
Απλά ανανέωσε την παρακολούθηση βάζοντας την διεύθυνση: http://equationallove.blogspot.com
Η παλιά θα χαθεί!

Ευχαριστώ και συγγνώμη για την αναστάτωση!

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

Πέρασμα μου για να μάθω νεα σου και να ευχηθώ καλή εβδομάδα για όλους μας.
Καλως ηρθες και παλι.

not a girl not yet a woman! είπε...

Ξέρεις πότε τα κάνω μπάχαλο στα αιοσθηματικά μου?όταν βάζω πάνω από όλα τον εγωισμό μου..!Ο έρωτας δεν καταλαβαίνει από τέτοια...