Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

Ένας άγγελος μετράει τη ζωή της...



Σε χρόνο ψεύτικο, σε μια στιγμή ατελείωτη,
χαμένη, ταξιδεύει με ένα γαλάζιο σύννεφο
φτιαγμένο από διάφανες, λουσμένες με
αναμνήσεις λέξεις. Με ένα κρυστάλλινο αρχαίο
κλειδάκι, ανοίγει ένα κρυφό μονοπάτι της ψυχής,
κόβει ένα κομμάτι σύννεφο και το σκορπάει
μέσα της. Διπλοκλειδώνει κι εμπιστεύεται το
κλειδί σ' έναν άγγελο να το φυλάει.

Πασχίζει να βάλει τις λέξεις στη σειρά.
Γκρεμίζει μαζί τους και χτίζει μαζί τους.
Κλαίει και γελάει μαζί τους κι όταν τελειώνει
το ξέρει πως είναι έτοιμη να χορέψει στο κενό της.
Απλώνει τα χέρια, κλείνει τα μάτια κι αφήνεται.
Πετάει σ' ένα χρόνο ψεύτικο και ταξιδεύει παρέα
μ' ένα κομμάτι σύννεφο. Το πρώτο πέταγμα.
Ο πρώτος μεγάλος φόβος. Θα ζήσει ή θα πεθάνει;
Aπό πού να πιαστεί για να μη χαθεί; Δε ξέρει πως,
είναι όμως βέβαιη πως θα ξαναβρεί το δρόμο που
θα την οδηγήσει στη γη.

Σε χρόνο ψεύτικο, σε μια στιγμή απερίγραπτη
γεμίζει ο ουρανός πολύχρωμα μπαλόνια.
Αναγνωρίζει τα χρώματά τους. Είναι εκείνα τα ίδια
χρώματα που μικρή έβαφε τα όνειρά της. Πιάνεται
από τα μπαλόνια, πιάνεται από τα όνειρά της και ζει
ξανά τα παιδικά παιχνίδια στο κήπο που πήρε το
πρώτο της φιλί. Στον κήπο που ο άγγελος τώρα
την περιμένει για να της επιστρέψει, μ' ένα δροσερό
χαμόγελο, το κλειδί της ψυχής της και να της πει :

-“Εναλλαγές συναισθημάτων ένα πολύχρωμο
πάζλ είναι η ζωή σου. Τη μία κλάις την άλλη
γελάς , νευριάζεις , αγαπάς, χαίρεσαι και
λυπάσαι. Το σημαντικότερο είναι να μπορείς
να είσαι ο εαυτός σου παρόλο που πολλές φορές
θα θελήσεις να τον απαρνηθείς.Ένα σου χαμόγελο
στον καθρέπτη σου, εκείνες τις ημέρες που θα
προτιμούσες να είσαι κάποια άλλη και όχι ο εαυτός
σου, αρκεί να αναθεωρήσεις την άποψη σου και να
δείς το πόσο πραγματικά όμορφη είσαι.Όμορφη
για σένα και μόνο!

Ότι αναζητάς βρίσκεται μέσα σου. Μην ψάχνεις να το
βρεις στα λόγια και στα μάτια των άλλων. Ξεκλείδωσε
ότι καλά κρατάς φυλαγμένο και να θυμάσαι πως είναι
μακρύς ο δρόμος γιατί αυτό που αναζητάς είναι αυτό
που τελευταίο θα βρεις.”

Σε χρόνο ψεύτικο, ένας άγγελος μετράει τη ζωή της.


Whitelighter

5 σχόλια:

σταγόνα είπε...

Nα ταν να πετάγαμε όλα τα κλειδιά..
Να δίναμε περισσότερη προσοχή σε ό,τι βρίσκεται μέσα μας.. ΄
Τι όμορφα που γράφεις...

bluesmartoulis είπε...

Είναι τόσο "εσύ" αυτό το υπέροχο κείμενο. Δεν σταματάω σε κανένα σημείο συγκεκριμένα κι αφουγκράζομαι το μέσα μου μήπως κι αντιληφθώ ποιός άγγελος μετράει την δική μου ζωή.

ο δείμος του πολίτη είπε...

Πάλι αφιέρωσες. Ότι αναζητάς βρίσκεται μέσα σου. Μην ψάχνεις να το
βρεις στα λόγια και στα μάτια των άλλων. Ξεκλείδωσε
ότι καλά κρατάς φυλαγμένο και να θυμάσαι πως είναι
μακρύς ο δρόμος γιατί αυτό που αναζητάς είναι αυτό
που τελευταίο θα βρεις
. Τι ωραία στροφή.

stolenblood είπε...

πιστεύω πως είναι πολύ δύσκολο να βρεις τον εαυτό σου...αφού αυτός είναι χαμένος κάπου μέσα στα μάτια των άλλων...αλλά αν τα καταφέρεις γίνεσαι ευτιχισμένος?


δημιούργησες πολύ όμορφες εικόνες και σκέψεις...


καλό βράδυ : )

Katerina είπε...

Υ.Π.Ε.Ρ.Ο.Χ.Ο. !!!

καλημέρα και καλή εβδομάδα να έχεις!!
με πολλά χαμόγελα!