Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκεψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Σκεψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2008

Επιλογή...



Κάποτε, ένας σοφός Γέρο-Σαμάνος
εκμυστηρεύτηκε
στον μαθητευόμενο εγγονό του:

“Έχω δυό λύκους που παλεύουν μέσα στα σωθικά μου.
Ο πρώτος είναι ο λύκος της ειρήνης,
ο γεμάτος αγάπη και καλοσύνη για τους γύρω του.
Ο δεύτερος είναι αυτός που αντιπροσωπεύει το φόβο,
ο πλημμυρισμένος από απληστία και μίσος.”

Αφού ο Σαμάνος ολοκλήρωσε τη σκέψη του,
το παιδί τον ρώτησε γεμάτο απορία:
“Και ποιος λύκος θα επικρατήσει παππού?”
"Μα εκείνος που εγώ ο ίδιος θα επιλέξω να ταΐσω",
αποκρίθηκε ο γέροντας….

*Παλιό ινδιάνικο γνωμικό.

Τετάρτη 18 Ιουνίου 2008

Χαλεποί καιροί...



Όλοι μας αγαναχτούμε σαν βρεθούμε σε
καιρούς χαλεπούς.

Αναρωτιόμαστε γιατί να είμαστε
εμείς σε
τούτη τη θέση, πόση ατυχία ακόμη θα πρέπει
να υπομείνουμε και πόσες τάχα αμαρτίες
να οφείλουμε στο άεναο καλεντάρι της ζωής.

Μα ξεχνάμε πως ποτέ δεν θα είναι στο χέρι μας
αυτή η επιλογή.

Αντίθετα όμως, αυτό που απομένει , η απόφαση
αυτή που σε δύσκολες στιγμές καλούμαστε
να πάρουμε, είναι το δίχως άλλο και η
πιο υποτιμημένη δύναμη μας:
"Να παλέψουμε για το καλύτερο δυνατό,
στο χρόνο που μας δόθηκε."
...και έκπληκτοι βλέπουμε πως η επιλογή
τελικά δική μας είναι.

Γιατί ακόμη και την ύστατη στιγμή μπορούμε
να πετύχουμε πολλά...

Τρίτη 15 Απριλίου 2008

Μάσκες...



Τίποτα δεν είναι αυτό που φαίνεται.

Ότι λάμπει δεν είναι πάντοτε χρυσός,
ούτε το διαμάντι δείχνει την πραγματική
του λάμψη αν δεν το κατεργαστούμε πρώτα.

Χαμόγελα που κρύβουν θλίψη βαθιά
και δάκρυα που αποδεικνύονται κροκοδείλια,
απαντούμε συχνά στο διάβα μας.
Πλούτος που μετατρέπεται σε άνθρακα,
φτώχια που αποκαλύπτει παλάτια.
Ομορφιά τεχνητή και ασχήμια επιτηδευμένη.

Σε μια απέλπιδα προσπάθεια μας να
αποκρύψουμε αυτό που πραγματικά
είμαστε, μην τυχόν και μας εκμεταλλευτούν,
καταλήγουμε να πρωταγωνιστούμε σε
καθημερινές καλοδουλεμένες παραστάσεις
τις οποίες και βαφτίζουμε ζωή.

Ο χαρακτήρας όμως που ενσαρκώνουμε
σύντομα θα καταλάβει το σώμα μας, ως
άλλος ξενιστής και εμείς θα απομείνουμε
μαριονέτες φυλακισμένες στο ίδιο μας
το παραμύθι.

Χωρίς να μπορούμε να αναγνωρίσουμε την
αλήθεια απο το ψέμα. Χωρίς διέξοδο.

"'Ενα θέατρο είναι η ζωή
μάσκα διάλεξε αν θέλεις και εσύ
κρύψε τον πόνο σου μεσ΄τη χαρά
κι όλα θα είναι καλά..."

Παρασκευή 22 Φεβρουαρίου 2008

Δώρο Ζωής...



Ότι Αξίζει...

Ελπίδα
Είναι η αγάπη που ονειρεύεται.
Πίστη
Είναι η αγάπη που μεταδίδεται.
Αλήθεια
Είναι η αγάπη που σέβεται.
Ιδανικό
Είναι η αγάπη που ανεβάζει.
Καλοσύνη
Είναι η αγάπη που βοηθάει.
Αδελφικότητα
Είναι η αγάπη που αγκαλιάζει.
Θυσία
Είναι η υπέρτατη αγάπη.


Ότι πονάει....


Απάρνηση
Είναι η αγάπη που εγκαταλείφθηκε.
Αδιαφορία
Είναι η αγάπη που κρύφθηκε.
Απελπισία
Είναι η αγάπη που χάθηκε.
Ζήλια
Είναι η αγάπη που πληγώθηκε.
Υπερηφάνεια
Είναι η αγάπη που τραυματίστηκε.
Πρόκληση
Είναι η αγάπη που υποβαθμίστηκε.
Μίσος
Είναι η αγάπη που αρρώστησε βαριά.

Η αγάπη είναι ένα δώρο ζωής,

το αν θα την αγκαλιάσεις ή όχι
είναι επιλογή σου....

Τρίτη 8 Ιανουαρίου 2008

Fragments of love


Η αρχή ενός τέλους...


Αρκεί μια ματιά , να ερωτευτείς.




Λίγες τρυφερές στιγμές , να συμπαθήσεις.




Χρόνο ικανό , να αγαπήσεις.




Μα χρειάζεται μια ολόκληρη ζωή για να ξεχάσεις.


...Το τέλος μιας αρχής

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2007

Time Machine



We all have our time machines,
don't we...

Those that take us back
are memories

and those that carry us forward,
are dreams.


..Let us remember these words ,
whenever we wish we could travel through time.

Παρασκευή 26 Οκτωβρίου 2007

Words...


The most selfish one-letter word
I
...AVOID IT

The most satisfying two-letter word
We
...USE IT

The most poisonous three-letter word
Ego
...KILL IT

The most used four-letter word
Love
...VALUE IT

The most pleasing five-letter word
Smile
...KEEP IT

The fastest spreading six-letter word
Rumour
...IGNORE IT

The hardest working seven-letter word
Success
...ACHIEVE IT

The most enviable eight-letter word
Jealousy
...DISTANCE IT

The most powerful nine-letter word
Knowledge
...ACQUIRE IT

The most essential ten-letter word
Confidence
...TRUST IT

Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2007

Fatherhood...


The most important thing that a father can
do for his children, is to love their mother.

Sometimes the poorest man leaves his
children the richest inheritance.

My father didn't tell me how to live, he
lived and let me watch him do it.

Α dad don't need to be tall ,broad-shouldered
and clever. Love makes him so.

Blessed indeed is the man who hears many
gentle voices call him father!

Any man can be a father. It takes someone
special to be a dad.

A truly rich man is one whose children run into
his arms when his hands are empty.

A man never stands as tall as when he kneels
to help a child.

A father is someone you look up to, no matter
how tall you grow.

When a father gives to his son, both laugh,
when a son gives to his father, both cry.

Παρασκευή 27 Ιουλίου 2007

Ironic...



An old man turned ninety-eight,
he won the lottery and died the next day.
It's a black fly in your chardonnay,
it's a death row pardon, two minutes too late.
Isn't it ironic ... don't you think.

Mr. play it safe ,was afraid to fly.
He packed his suitcase ,
kissed his kids good-bye.
He waited his whole damn life
to take that flight
and as the plane crashed down,
he thought: 'Well isn't this nice...'
and isn't it ironic ... don't you think.

A traffic jam, when you're already late,
a no-smoking sign ,on your cigarette break.
It's like ten thousand spoons,
when all you need is a knife.
It's meeting the man of your dreams
and then meeting his beautiful wife.
Isn't it ironic... don't you think,
a little too ironic...yeah i really do think..

It's like rain on your wedding day,
it's a free ride when you've already paid.
It's the good advice, that you just didn't take,
who would've thought ... it figures.

Life has a funny way ,sneaking up on you
When you think everything's okay
and everything's going right.
Life has a funny way helping you out
when you think everything's gone wrong
and everything blows up In your face...


*Performed by Alanis Morissette

Δευτέρα 7 Μαΐου 2007

Ζήσε τη ζωή σου


Όταν γεννήθηκες έκλαιγες και όλοι
γύρω σου χαμογελούσαν.

Ζήσε τη ζωή σου έτσι ώστε στο τέλος

να είσαι εσύ αυτός που θα χαμογελάς ενώ
όλοι γύρω σου θα κλαίνε…

Τρίτη 24 Απριλίου 2007

Τέσσερα πράγματα...


Υπάρχουν τέσσερα πράγματα που κανείς μας
δεν μπορεί να ανακτήσει…



Η πέτρα …αφού ριχθεί



Η λέξη… αφού ειπωθεί



Η ευκαιρία …αφού χαθεί



Ο χρόνος… αφού περάσει

Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2007

Thirteen phrases for living


1. I love you not for whom you are but who
I am when I’m by your side.

2. No person deserves your tears and who deserves them
won’t make you cry.

3. Just because someone doesn’t love you as you wish,
it doesn’t mean you are not loved with all his/her being.

4. A true friend is the one who holds your hand
and touches your heart.

5. The worst way to miss someone is to be seated
by his/her side and know that you will never have him/her.

6. Never stop smiling, not even when you are sad,
someone might fall in love with your smile.

7. you may only be a person in this world,
but for someone you are the world.

8. Don’t spend time with someone
who doesn’t care spending it with you...

9. Maybe God wants you to meet many wrong people
before you meet the right one, so when this happens,
you will be thankfull.

10. Don’t cry because it came to an end.
Smile because it happened.

11. There will always be people who will hurt you,
so you need to continue trusting, just be carefull.

12.Become a better person and be sure to know
who you are before meeting someone new and hopping
that person knows who you are.

13. Don’t struggle so much, best things happen
when not expected

*Gabriel Garcia Marques

Πολύτιμο...


Αν μπορείς να κρατάς την ψυχραιμία σου
όταν οι άλλοι χάνουν τη δική τους
και ρίχνουν σε σένα την ευθύνη και την αιτία
της αδυναμίας τους.

Αν έχεις πίστη στον εαυτό σου όταν οι άλλοι
αμφιβάλλουν για σένα και δεν σε πειράζει
αυτή η δυσπιστία τους.

Αν μπορείς καρτερικά να περιμένεις χωρίς να σε
κουράζει η αναμονή, Ή όταν διαδίδουν
ψέματα για σένα να μην ξεπέφτεις και συ στο ψέμα,
ή όταν φανερά σου δείχνουν μίσος να μην αφήνεις
το μίσος να σε καταλάβει κι όμως να μην φαίνεσαι
πολύ αγαθός μήτε πολύ στοχαστικός στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι είσαι ικανός δίχως να γίνεσαι
σκλάβος των ονείρων.

Αν μπορείς να σκέφτεσαι, αλλά όχι για χάρη της
ίδιας σου της σκέψης.

Αν να δέχεσαι μπορείς θρίαμβο και όλεθρο το ίδιο
και να αντιμετωπίζεις παρόμοια και τα δύο.

Αν είσαι σε θέση να υπομένεις ακούγοντας την αλήθεια
που συ είπες, να επαναλαμβάνεται αλλοιωμένη
από πονηρούς που επιδιώκουν έτσι να παγιδέψουν
αφελείς ή να παρατηρείς αυτά που συ τους έδωσες ζωή,
σπασμένα να κείτονται και παραπεταμένα και να τα
φτιάχνεις εξαρχής με εργαλεία φθαρμένα.

Αν τολμάς όλα σου τα πλούτη μαζεμένα να τα παίζεις
κορώνα-γράμματα με μιας να χάνεις κι απ’ την αρχή
να ξεκινάς χωρίς να μέμφεσαι για την μοίρα σου κανένα.

Αν μπορείς να κάνεις καρδιά, νεύρα και μυς
να σε υπηρετούν ακόμη και όταν έχουν καταρρεύσει
και γερά να κρατάς, ενώ δεν υπάρχει εντός σου τίποτα
πέρα από την θέληση που τους λέει «Βαστάτε!»

Αν μπορείς να μιλάς με χιλιάδες κι όμως να κρατάς
την αρετή σου, ή να περπατάς με κυβερνήτες
κι όμως να μην αλλάζεις την απλή ζωή σου

Αν ούτε εχθροί να σε βλάψουν μπορούν μα ούτε
και οι κοντινότεροι φίλοι

Αν όλοι έχουν την ίδια αξία για σένα και κανείς
πιο πολύ από τους άλλους

Αν μπορείς να γεμίζεις τη μέρα σου με εικοσιτέσσερις ώρες
άξιας ζωής τότε δική σου θα είναι όλη η Γη με όλα τα αγαθά της

κι ακόμα:

Αληθινά θα είσαι Άνθρωπος παιδί μου.
*Pablo Picasso - Guernica

Δευτέρα 8 Ιανουαρίου 2007

Πονάω...


Η ευτυχία μου , πηγαίνει χέρι χέρι με την καταδίκη μου.
Όχι δεν το συνειδητοποίησα τώρα , το ξέρω χρόνια.
Άτιμο πράγμα να πονάς και να μη μπορείς με τίποτα
να απαλύνεις την τρέλα που σου καίει τα σωθικά.
Η μοναδική λύση ίσως να ήταν η παντελή έλλειψη
συναισθημάτων. Να σταματήσω δηλαδή να αισθάνομαι ,
να κλειδώσω την καρδιά μου σε ένα ψυγείο

και να την συντηρώ εκεί.Έτσι τουλάχιστον δεν θα μαραθεί.
Έτσι δεν θα πονάει.
Μα δεν μπορώ ούτε και θέλω τέτοια μετάλλαξη,
μεγάλο μαζοχιλίκι το ξέρω ,
Έτσι το πρόβλημα παραμένει ένας άλυτος γόρδιος δεσμός.

Οι άνθρωποι φοβούνται όταν τους μιλάω για αγάπη.
Ασφαλώς βέβαια και έχουν μεγάλο δίκιο να φοβούνται.
Πολλοί τους έχουν δώσει μεγάλες υποσχέσεις πριν απο εμένα
και πολλοί απο αυτούς τις αθέτησαν την επόμενη κιόλας μέρα.
Εγώ όμως έχω μόνο αγάπη να δώσω και δεν φοβάμαι να
το φωνάξω σε όποιον με ενδιαφέρει.
Αν και ίσως θα έπρεπε να το φοβόμουν έστω και λίγο.
“Ο φόβος φυλάει τα έρμα” δεν λένε?
Τρέμω όμως ,αυτό που θα επακολουθήσει την
παράτολμη ελεύθερη πτώση μου χωρίς δίχτυ προστασίας.
Ο πόνος που ακολουθεί αυτή μου την έκφραση των
τόσων συναισθημάτων πού με ξεχειλίζουν δεν περιγράφεται.
Βλέπετε δεν κρατάω καμία πισινή. Δεν μασάω ποτέ τα
λόγια μου και τρομάζω τον κόσμο.
Έχω και αυτό το χάρισμα χαχα.

Το τραγούδι που μου ταιριάζει αυτή τη στιγμή?

Το” Γενέθλεια” του Σφακιανάκη. Ας το βάλω λοιπόν….


Στα μονοπάτια του καημού
στη γέφυρα του στεναγμού μ' έκαν' η μάνα μου
Μια φθινοπωρινή βραδιά,
ζωή την κρύα σου καρδιά είδαν τα μάτια μου

Με κουδουνίστρες πλαστικές όμορφες και χρωματιστές
με νανουρίζανε Και τα ματάκια τα μικρά
είδαν του κόσμου τ' αγαθά και συμφωνήσανε

Ήταν το γάλα μου πικρό
και το νεράκι μου γλυφό που με μεγάλωνε
Κι απέναντι στη κούνια μου,
η μοίρα η κακούργα μου και με καμάρωνε

Ήταν το κλάμα μου μουντό σαν κάτι να 'θελα να πω,
μα δεν με νιώσανε Μια λυπημένη αναπνοή
για την πουτάνα τη ζωή που μου χρεώσανε

Έτσι ξεκίνησα λοιπόν, έτσι ξεκίνησα,
δεν με ρωτήσανε ζωή, μα σε συνήθισα
Σαν πληγωμένο αετόπουλο στο χώμα,
ψάχνω τη δύναμη να κρατηθώ ακόμα

Έτσι ξεκίνησα λοιπόν, έτσι ξεκίνησα,
άλλα μου δείξανε και άλλα εγώ αντίκρισα
Θεέ μου κι ας ήξερα ποια μέρα θα πεθάνω
και του θανάτου μου γενέθλια να κάνω

Πάνω σε λάσπες και καρφιά
στ' άδικου κόσμου τη φωτιά πρωτοπερπάτησα
Ισορροπία σταθερή για να προλάβω τη ζωή,
όμως την πάτησα
Μονό το "α" και το "χ"στη σχολική μου εποχή
πρωτοσυλλάβισα
Γι αυτό το "αχ" και το "γιατί"
όπου βρεθώ μ' ακολουθεί κι ας τριαντάρισα

Έτσι περνούσε ο καιρός
και γω στο δρόμο μου σκυφτός έκανα όνειρα
Έτυχε να 'μαι απ' αυτούς που κολυμπάνε
στους αφρούς και στα λασπόνερα

Στάζει το αίμα της ψυχής,
σαν τις σταγόνες της βροχής
όμως ποιος νοιάζεται
Και την αόρατη πληγή
που μέσα μου αιμορραγεί
ποιος την μοιράζεται

Έτσι ξεκίνησα λοιπόν...