Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 2007

Είναι στη φύση μου...



-Ήταν κάποτε ο Σκορπιός και βρέθηκε
μπροστά σε ένα ποτάμι. Μην μπορώντας
να περάσει απέναντι, αφού δεν ήξερε
κολύμπι κάθισε σκεπτικός στη όχθη
περιμένοντας κάποιον περαστικό μήπως
και τον βοηθήσει.

Είχε αρχίσει να απελπίζεται, όταν άξαφνα
είδε τον Βάτραχο να πλησιάζει. Χωρίς να
χάσει λεπτό ο Σκορπιός τον ρωτά με γλυκιά
λαλιά :"Θα μπορoύσες σε παρακαλώ να με
περάσεις απέναντι; δεν τα καταφέρνω

καθόλου καλά στο κολύμπι".

"Όχι, του αποκρίθηκε ο Βάτραχος", χωρίς
δεύτερη σκέψη."Γιατί καθώς εγώ θα κολυμπώ
με την πλάτη μου εκτεθειμένη εσύ θα βρεις την
ευκαιρία να με τσιμπήσεις με το κεντρί σου με
αποτέλεσμα να με παρασύρεις και εμένα στον
υγρό τάφο μαζί σου."

... Ο Σκορπιός σκέφτηκε πως χρειαζόταν κάτι
πιο πειστικό απο την όμορφη λαλιά, για να
καταφέρει το Βάτραχο να δεχθεί την πρόταση
του. "Δεν πρόκειται να συμβεί αυτό" του είπε ,
"γιατί δεν έχω καμία διάθεση να πνιγώ και εγώ.
Γνωρίζω πως δύσκολα θα σε πείσω, μα σκέψου
πως αν δεν με ένοιαζε να πεθάνω θα δοκίμαζα να
περάσω το ποτάμι και χωρίς εσένα"

Ο Βάτραχος θεώρησε πως ο Σκορπιός όσο ύπουλος
και αν είναι στην προκειμένη περίπτωση έχει δίκιο
και έτσι δέχθηκε να τον περάσει στην αντίπερα όχθη.
Στα μισά της διαδρομής όμως και ενώ ο Βάτραχος
αγκομαχούσε με το βάρος του στην πλάτη,
ο Σκορπιός τον τρύπησε με το κεντρί του.
Ο Βάτραχος άρχισε να ζαλίζεται και λίγο πριν
αρχίσει να βυθίζεται στο μοιραίο λήθαργο ρώτησε
τον Σκορπιό:

"Γιατί το έκανες αυτό ανόητε; Είχες
πει πως δε θα με πλήγωνες...
τώρα θα πνιγούμε και οι δύο όπως φοβόμουν"
Κι ο Σκορπιός απάντησε: " Δεν μπορούσα να

κάνω διαφορετικά φίλε μου , ξεχνάς ότι είναι

στη φύση μου."

Ο Βάτραχος πέθανε δηλητηριασμένος και με ένα

μεγάλο γιατί...γιατί να τον ακούσει ενώ ήξερε...
ο δε Σκορπιός, ανήμπορος να κολυμπήσει, πνίγηκε.

Κάποιοι άνθρωποι λοιπόν είναι σαν τον Σκορπιό.
Το έχουν στη φύση τους να πληγώνουν τους

άλλους και όσο όμορφα και αν μας πλησιάσουν ,
το αποτέλεσμα θα είναι ίδιο αν εμείς δεν
προστατέψουμε τους
εαυτούς μας.

Τετάρτη 5 Σεπτεμβρίου 2007

Fatherhood...


The most important thing that a father can
do for his children, is to love their mother.

Sometimes the poorest man leaves his
children the richest inheritance.

My father didn't tell me how to live, he
lived and let me watch him do it.

Α dad don't need to be tall ,broad-shouldered
and clever. Love makes him so.

Blessed indeed is the man who hears many
gentle voices call him father!

Any man can be a father. It takes someone
special to be a dad.

A truly rich man is one whose children run into
his arms when his hands are empty.

A man never stands as tall as when he kneels
to help a child.

A father is someone you look up to, no matter
how tall you grow.

When a father gives to his son, both laugh,
when a son gives to his father, both cry.

Τρίτη 28 Αυγούστου 2007

΄Εννοια σας...


Η μοναδική φλόγα που δεν σβήνει ποτέ,
είναι αυτή μέσα στην καρδιά των ανθρώπων,
μέσα στην ψυχή των Ελλήνων.

Για όσους απο εσάς ελησμόνησαν ,
για όσους νομίζετε πως καταφέρατε να
ξεκάνετε την πατρίδα μας,
ένα θα σας πω μονάχα:

...Κάψατε τα δάση μας ,
μα σας ξέφυγαν οι ρίζες.
Θα φυτέψουμε ξανά!

...Κάψατε τα σπίτια μας ,
μα όχι και τα θεμέλια.
Θα ξαναχτίσουμε!

Μπορείτε να μας υποτιμήσετε
όσο θέλετε. Προς όφελος μας
είναι.

"Δεν πολεμούν οι Έλληνες σαν ήρωες,
μα οι ήρωες σαν Έλληνες!"

Έννοια σας λοιπόν και εμείς θα
μπορέσουμε να γεννηθούμε ξανά
μέσα απο τις στάχτες μας.

Έννοια σας και θα μας βρείτε
ξανά μπροστά σας.

Τετάρτη 8 Αυγούστου 2007

Γυμνές Αλήθειες...



Οταν κάποιο βράδυ, θα σε ξυπνήσει απότομα
η κραυγή σου και τρέξεις στη μαμά σου
να το πεις και εκείνη τρομαγμένη μες στο ψυγείο
κλείσει τη φωνή σου, θα 'ναι αργά μεσάνυχτα
και θα 'χεις κουραστεί.

Οταν θα αγαπήσεις, το γέλιο σου και την
αναπνοή σου και δεις πως έχεις κάτι να μας πεις.
Στο πλάι σου ,ο άνθρωπος που διάλεξες βιτρίνα
στη ζωή σου. Τριάκοντα αργύρια αντίτιμο σιωπής.

Πες μας τι θα γίνει, αν κάποτε αγγίξεις το κορμί σου
και το 'βρεις τσακισμένο απ' τις πληγές και γύρω σου
κούκλες χλωμές ανίκανες, να ακούσουν τη φωνή σου
και οι αλήθειες σου να σέρνονται στο πάτωμα γυμνές.

*Παύλος Σιδηρόπουλος - Στην Κ.

Πέμπτη 2 Αυγούστου 2007

Να θυμάσαι...



Η Ευτυχία απλώνεται σ’ αυτούς που
δεν την θεωρούν δεδομένη.
Σε αυτούς που ερεύνησαν και σ’ αυτούς
που δοκίμασαν. Γιατί μόνο αυτοί
μπορούν να εκτιμήσουν τη σημασία των
ανθρώπων που άγγιξαν τη ζωή τους.

Μπορείς να έχεις αρκετή ευτυχία για
να αισθάνεσαι πλήρης.
Αρκετά βάσανα για να σε κάνουν δυνατό.
Αρκετή θλίψη για να διατηρηθείς ανθρώπινος.
Αρκετή ελπίδα για να σε κάνει ευτυχισμένο...