A Question of Heaven

-The time is close now, the end is near
my walk through the valley, trails of fear.
I feel empty, my penance overdue,
i guess it's too late now to be with you.
I'm extremely frightened of what will surely be
i sold myself, the death of me.
I know you can't forgive me
i know I'm on my own,
i've betrayed you. I walk alone.

-Question me not say the lord unto thee,
you have chosen your own fate
and your own destiny.
Denied of this life is what you are to be,
you have chosen your own fate
and your own destiny.

-What exactly is the meaning of this?
Just pawns in your twisted game.
Severe pain for the lie I'm living,

for a love I never could betray.

-Question me not say the lord unto thee,
you have chosen your own fate
and your own destiny
Denied of this life is what you are to be,
you have chosen your own fate
and your own destiny

-Lord I pound my fists at you,
won't you just let me die.
Would I not suffer enough,
no inner peace no after life.

I did what I thought was right
all for the love of my life,
i know it's sad but true.
Something is very wrong,
condemned to suffer so long
for a love so true.

The question that lies within
is so hard to understand,
it steal tears from me.
And in my dying breath
my heart holds no regrets,
i wouldn't change a thing.

My spirit begins to rise
to the heavenly skies,
just to be shunned away by you.
Now all I want is to die,
no streets of gold in the sky
and I wash my hands of you.

-Rising to the heaven's light
just to plead for death,
just to be denied
Rising to the heaven's light
just to plead for death,
just to be denied.

-I know you can't forgive me,
i know I'm on my own.
I know that I've betrayed you,
you know I walk alone.

I walk the trail of fear.
I pound my fists at you.
I'm shunned away by you.
I wash my hands of you.

Questioning the lord...

Iced Earth

Epitaph...

The wall on which the prophets wrote

Is cracking at the seams.

Upon the instruments of death

The sunlight brightly gleams.

When every man is torn apart

With nightmares and with dreams,

Will no one lay the laurel wreath

As silence drowns the screams.

Between the iron gates of fate,

The seeds of time were sown,

and watered by the deeds of those

Who know and who are known;

Knowledge is a deadly friend

When no one sets the rules.

The fate of all mankind I see

Is in the hands of fools.

Confusion will be my epitaph.

As I crawl a cracked and broken path

If we make it we can all sit back and laugh.

But I fear tomorrow Ill be crying,

Yes I fear tomorrow Ill be crying.

*Epitaph - King Crimson

Thirteen phrases for living

1. I love you not for whom you are but who
I am when I’m by your side.

2. No person deserves your tears and who deserves them
won’t make you cry.

3. Just because someone doesn’t love you as you wish,
it doesn’t mean you are not loved with all his/her being.

4. A true friend is the one who holds your hand
and touches your heart.

5. The worst way to miss someone is to be seated
by his/her side and know that you will never have him/her.

6. Never stop smiling, not even when you are sad,
someone might fall in love with your smile.

7. you may only be a person in this world,
but for someone you are the world.

8. Don’t spend time with someone
who doesn’t care spending it with you...

9. Maybe God wants you to meet many wrong people
before you meet the right one, so when this happens,
you will be thankfull.

10. Don’t cry because it came to an end.
Smile because it happened.

11. There will always be people who will hurt you,
so you need to continue trusting, just be carefull.

12.Become a better person and be sure to know
who you are before meeting someone new and hopping
that person knows who you are.

13. Don’t struggle so much, best things happen
when not expected

*Gabriel Garcia Marques

Πολύτιμο...

Αν μπορείς να κρατάς την ψυχραιμία σου
όταν οι άλλοι χάνουν τη δική τους
και ρίχνουν σε σένα την ευθύνη και την αιτία
της αδυναμίας τους.

Αν έχεις πίστη στον εαυτό σου όταν οι άλλοι
αμφιβάλλουν για σένα και δεν σε πειράζει
αυτή η δυσπιστία τους.

Αν μπορείς καρτερικά να περιμένεις χωρίς να σε
κουράζει η αναμονή, Ή όταν διαδίδουν
ψέματα για σένα να μην ξεπέφτεις και συ στο ψέμα,
ή όταν φανερά σου δείχνουν μίσος να μην αφήνεις
το μίσος να σε καταλάβει κι όμως να μην φαίνεσαι
πολύ αγαθός μήτε πολύ στοχαστικός στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι είσαι ικανός δίχως να γίνεσαι
σκλάβος των ονείρων.

Αν μπορείς να σκέφτεσαι, αλλά όχι για χάρη της
ίδιας σου της σκέψης.

Αν να δέχεσαι μπορείς θρίαμβο και όλεθρο το ίδιο
και να αντιμετωπίζεις παρόμοια και τα δύο.

Αν είσαι σε θέση να υπομένεις ακούγοντας την αλήθεια
που συ είπες, να επαναλαμβάνεται αλλοιωμένη
από πονηρούς που επιδιώκουν έτσι να παγιδέψουν
αφελείς ή να παρατηρείς αυτά που συ τους έδωσες ζωή,
σπασμένα να κείτονται και παραπεταμένα και να τα
φτιάχνεις εξαρχής με εργαλεία φθαρμένα.

Αν τολμάς όλα σου τα πλούτη μαζεμένα να τα παίζεις
κορώνα-γράμματα με μιας να χάνεις κι απ’ την αρχή
να ξεκινάς χωρίς να μέμφεσαι για την μοίρα σου κανένα.

Αν μπορείς να κάνεις καρδιά, νεύρα και μυς
να σε υπηρετούν ακόμη και όταν έχουν καταρρεύσει
και γερά να κρατάς, ενώ δεν υπάρχει εντός σου τίποτα
πέρα από την θέληση που τους λέει «Βαστάτε!»

Αν μπορείς να μιλάς με χιλιάδες κι όμως να κρατάς
την αρετή σου, ή να περπατάς με κυβερνήτες
κι όμως να μην αλλάζεις την απλή ζωή σου

Αν ούτε εχθροί να σε βλάψουν μπορούν μα ούτε
και οι κοντινότεροι φίλοι

Αν όλοι έχουν την ίδια αξία για σένα και κανείς
πιο πολύ από τους άλλους

Αν μπορείς να γεμίζεις τη μέρα σου με εικοσιτέσσερις ώρες
άξιας ζωής τότε δική σου θα είναι όλη η Γη με όλα τα αγαθά της

κι ακόμα:

Αληθινά θα είσαι Άνθρωπος παιδί μου.

*Pablo Picasso - Guernica

Με ένα φουστάνι ουρανό

Ντυμένη με ένα φουστάνι ουρανό
και πλημμυρισμένη από μια θάλασσα
συναισθήματα , χάνομαι απόψε στην
αγκαλιά σου. Τα χέρια σου με σφίγγουν ηδονικά,
νοιώθω την έξαψη σου καθώς τα κορμιά μας
γίνονται ένα. Κοιτάζω την φωτιά στα μάτια σου
και οι όλες οι αισθήσεις μου διεγείρονται.
Τα χείλη μου σφραγίζουν τα δικά σου
και αφήνομαι στον φτερωτό θεό Έρωτα.
Δάκρυα ανείπωτης χαράς γεμίζουν το πρόσωπο μου
καθώς σε ακούω να ψιθυρίζεις στο αυτί μου
όλα όσα θέλω να ακούσω, όλα όσα θεωρούσα
απίθανα , χωρίς καν να στα ζητήσω.

Η γλώσσα σου χαιδεύει το κορμί μου
αργά και βασανιστικά ,τα δάχτυλα σου
με αγγίζουν αναζητώντας όσα κρύβουν οι λέξεις μου.
Κλείνω τα μάτια και απολαμβάνω
το ερωτικό άγγιγμα σου, η ανάσα σου καυτή
με ερεθίζει αφάνταστα.Οι ρώγες μου ορθωμένες
αναζητούν τα χάδια σου και τα φιλιά σου.
Με δαγκώνεις και αφήνεις το σημάδι σου πάνω μου,
μα δεν νοιώθω πόνο μόνο τη φλόγα σου να με καίει
όλο και πιο πολύ. Σφίγγεις τα στήθια μου
και τα σφραγίζεις παθιασμένα με τα χείλη σου.
Ο πόθος μου γίνεται σεισμός , οι αισθήσεις μου
κατακλύζονται από το πάθος μου για τον έρωτα σου.

Με κινήσεις ζηλευτές νοιώθω τα φιλιά σου
να παίρνουν θέση στην υγρή μου ήβη.
Φυλακίζεις την κλειτορίδα μου στο στόμα σου ,
ρουφάς το νέκταρ μου και παίζεις
με τα κατακόκκινα χείλη της ηδονής μου.
Με απογειώνεις μάτια μου ,
με κάνεις να πετώ τόσο ψηλά που όλα
φαίνονται μια ζωγραφιά , μικρές κουκίδες
που σχηματίζουν το πρόσωπο σου.
Βυθίζεις τα δάχτυλα σου μέσα μου και τρελαίνομαι,
καυτή λάβα κυλάει στον κόλπο μου έτοιμη να εκραγεί.

Άξαφνα σταματάς και ανασηκώνεσαι.
Σκύβεις και με φιλάς οι γλώσσες μας
χορεύουν το δικό τους χορό.
Σε σπρώχνω παιχνιδιάρικα και παίρνω
τα δάχτυλα σου στο στόμα μου,
ενώ τα δικά μου ταξιδεύουν στο κορμί σου
αναζητώντας τον ανδρισμό σου.
Σε βλέπω να λιώνεις καθώς σε παίρνω
στα χέρια μου. Ξαπλώνεις και αρχίζω
να σε φιλάω παντού με τη σειρά μου.
Τρέμεις και αυτό με τρελαίνει ,
μου αρέσει να βλέπω πόσο σε ερεθίζουν τα ταλέντα μου.
Τα χείλη μου αναζητούν κάθε κύτταρο σου.
Χαϊδεύω τους μηρούς σου , σε παίρνω στο στόμα μου
αργά και ηδονικά ,σε αισθάνομαι να μεγαλώνεις ,
να τραντάζεσαι σε κάθε μου κίνηση.

Η ματιά μου πρόστυχη και προκλητική καρφώνεται
πάνω σου καθώς με ξαπλώνεις με μία σου κίνηση.
Η μυρωδιά σου μεθυστική με καθηλώνει
ενώ κολλάς το κορμί σου πάνω μου
και βυθίζεσαι αργά μέσα μου.
Το δωμάτιο πλημμυρίζει με βαριές ανάσες
και παθιασμένες φωνές καθώς
τα κορμιά μας γίνονται ένα.

Ο έρωτας σου πότε γρήγορος και απαλός ,
πότε αργός και παθιασμένος.
Νοιώθω να παραλύω μάτια μου , οι σπασμοί μου
διαδέχονται ο ένας τον άλλο.

Χαμένοι στον έρωτα μας φθάνουμε ταυτόχρονα
σε έναν οργασμό που όμοιο του δεν ξανάζησα.
Έναν οργασμό με καρδιές να χτυπούν δυνατά.